Najczęstsze zaburzenia towarzyszące NPD

Narcystyczne zaburzenie osobowości (NPD) rzadko występuje w izolacji. Bardzo często towarzyszą mu inne zaburzenia psychiczne — niektóre są „ukryte”, inne przybierają bardziej widoczne formy. Taka współwystępowalność nosi nazwę komorbidności.

  • Mimo fasady pewności siebie, osoby z NPD często cierpią na wewnętrzny lęk przed odrzuceniem, kompromitacją lub byciem „zwykłym”.
  • Lęk bywa tłumiony i ujawnia się przez napięcie, unikanie lub agresję.

Objawy towarzyszące: drażliwość, bezsenność, nadmierna czujność wobec krytyki.

  • Gdy osoba z NPD nie otrzymuje uznania lub ponosi porażkę, może popaść w depresję egocentryczną: „straciłem wartość, nie mam sensu”.
  • Depresja w NPD często ukryta jest pod gniewem, apatią lub nadaktywnością.

Częste mechanizmy: wycofanie, dewaluacja świata, głębokie poczucie pustki.

  • Współwystępują zwłaszcza w formie hipomanii – zbliżonej do fazy „wielkościowej” narcyzmu: nadaktywność, pewność siebie, impulsywność, poczucie wyjątkowości.

Różnica: u BD to epizod, a w NPD to trwała cecha osobowości.

  • NPD i BPD mają wiele wspólnych cech: niestabilność relacji, lęk przed odrzuceniem, impulsywność, huśtawki emocjonalne.
  • Czasem występują jednocześnie – mówimy wtedy o osobowości „narcystyczno-borderline”.
  • Osoby z NPD często regulują emocje przez zewnętrzne źródła przyjemności lub kontroli.

Uzależnienia pełnią funkcję znieczulającą: od wstydu, pustki, braku bliskości.

  • Cechy: perfekcjonizm, potrzeba kontroli, obsesja na punkcie sukcesu i porządku.

Mogą współistnieć z narcyzmem ukrytym (z pozoru chłodnym i powściągliwym).

  • NPD może być maską przetrwania po dziecięcej traumie, więc u wielu osób współistnieje z nierozpoznaną traumą relacyjną (np. rodzic narcystyczny, przemoc emocjonalna).